Neuit ëd lun-a
("Mondnacht" ëd Joseph v. Eichendorff)

A l'era tant 'ma se 'l cel, chiet,
a l'hèissa daje 'n basin a la tèra,
tant 'ma se chila ant lë splendrior ëd le fior
a l'hèissa da sugné mach ëd chiel.

L'òra a bufava travers ij camp,
jë spi a ondolavo meusi,
ij bòsch a ciusiavo sotvos,
ansì steilà a l'era la neuit.

E mè spìrit a dëstendìa
amplie soe ale,
e a volava 'n sla campagna pasia,
tant 'ma s'a volèissa anvers ca.

Stèila seiran-a
("Evening star" d'Edgar Alan Poe)

A l'era 'l bon ëd l'istà,
e 'l mes ëd la neuit;
e le stèile, ant soe òrbite,
a bërlusìo spalie travers la lus
pì fòrta e frèida dla lun-a,
trames ij pianeta s-ciav ëd chila,
ch'a l'è bàudra ant ij cej,
tant 'ma a 'l l'é, con sò ragg, an sj'onde.
I l'hai beicà marlàit
sò soris frèid;
tròp, tròp frèid për mi.
A l'é passà, 'ma 'n sudari,
na nìola galva,
e i son virame anvers ti,
stèila seiran-a argojosa,
ant toa glòria leugna;
e i l'hai pì a cheur tò ragg,
da già ch'am arfestia lë spìrit
ël ròl fier
ch'it l'has ant ël cel d'ëd neuit,
e i vardo con pì d'amirassion
tò feu leugn,
che cola lus pì frèida e comun-a.